7 augustus 2016
Tegenwoordig, in het licht van het nieuwe witwassen van geld en het moratorium dat door de regering wordt gepromoot via wet 27260, is de slogan die moet worden ingevoerd en die moet worden gedaan voor het totale bedrag aan activa dat niet is aangegeven bij de Federal Administration of Public Revenue (AFIP ), dat wil zeggen, zonder iets buiten de controle van de staat te laten. Deze meningen herhalen in koor het argument van de voordelen en kansen die het nieuwe regime biedt en kunnen veel mensen het gevoel geven dat er geen andere weg is dan diegene die hiertoe leidt. externalisatie, en met een totaal, en niet gedeeltelijk, karakter.
Wat veel mensen en gezinnen die hun hele leven of een deel van hun leven hebben gewerkt en gespaard, zich afvragen is of het werkelijk de moeite waard is om te profiteren van het witwassen van geld of het moratorium, misschien omdat ze weten of voelen dat ze kwetsbaarder zullen zijn voor de kracht van de staat en zij zijn bang om te worden ondergedompeld in een soort gevangenis waarin hun vermogen om te kiezen, te plannen en te onderhandelen aanzienlijk of direct tot nul wordt gereduceerd.
Uit noodzaak, gemak of om andere redenen wil een steeds groter deel van de wereldbevolking zijn banen en spaargeld buiten de invloedssfeer van de staatsregels houden of verplaatsen. Om deze reden groeit de zogenaamde schaduweconomie onophoudelijk.
Naarmate de druk van regeringen om te voldoen aan financiële regelgeving en belastingdruk of het C-systeem toeneemt, betreden steeds meer mensen het universum van de deeleconomie zonder belastingen, valutaregels, arbeidswetten of bescherming van intellectueel eigendom, bijgenaamd door Robert Neuwirth systeem D, dat in sommige regio’s 60% van het bbp bereikt.
De realiteit is dat de voorspelling van minister Alfonso Prat-Gay: "Er zal geen plek meer zijn om het geld te verbergen", zelfs niet met de veronderstelde eliminatie van contant geld waar centraal bankier Federico Sturzenegger zo over opschept, geen enkele basis heeft, tenzij er een totalitair toezichtregime wordt ingevoerd zoals dat van Big Brother, zoals George Orwell het in 1984 beschreef. Anders zullen er altijd plekken buiten de staatsradar blijven, zoals Adam Dubove in zijn column schrijft: "De nieuwe 500-biljetten, en de laatste?"
Het is al bekend dat de Verenigde Staten niet zullen deelnemen aan de aangekondigde automatische uitwisseling van belastinginformatie die tussen sommige landen sinds 2017 zal worden ingevoerd. Hoewel het begin van de onderhandelingen bekend is gemaakt, is de waarheid dat er geen bilaterale overeenkomst is met Argentinië, dat toestemming geeft om informatie te verstrekken voor belastingdoeleinden, en dat met de landen die informatie delen, de partners van de bedrijven die activa bezitten of inkomsten verkrijgen, niet in gevaar komen, aangezien de Verenigde Staten momenteel de gegevens van de uiteindelijke of definitieve begunstigde eigenaren.
Aan de andere kant zijn de rendementen en te rapporteren activa die welke zijn geregistreerd ten gunste van de houders van bepaalde rekeningen bij financiële instellingen, zodat alle activa van de reële economie en de transacties die niet via de rekeningen van deze houders lopen, worden weggelaten. die bepaalde bedragen niet overschrijden, naast het feit dat de betrokken fiscale perioden altijd beperkt zijn en vooraf bekend zijn. Zwitserland en Uruguay zullen het bijvoorbeeld pas in 2018 of 2019 operationeel maken.
De toenemende acceptatie van Bitcoin kan worden verklaard door de problemen met het transport en de opslag van materiële activa zoals contant geld en goud, en de talloze materiële schade die door de geschiedenis heen is veroorzaakt door het monetaire en fiscale beleid van regeringen, plus de toenemende penetratie van staatsagentschappen in de wereld. privé-acties van mensen en menselijke groepen. Zoals Jon Matonis voor Forbes opmerkt, kan Bitcoin de munteenheid van het D-systeem worden.
Het menu aan opties om enige bescherming te verkrijgen tegen overheidsoptreden dat onder het eufemisme 'internationale fiscale transparantie' wordt gepresenteerd, omvat naast virtuele valuta ook landen die geen informatie uitwisselen, activa in de reële economie, geavanceerdere structuren, traditionelere varianten zoals contant geld, edelstenen en metalen, en de veelheid aan bestaande opties en opties die dankzij menselijke creativiteit nog moeten worden gecreëerd.
De directeur van het Internationale Monetaire Fonds, Christine Lagarde, waarschuwde onlangs voor het grotere risico op een financiële crisis in de opkomende markten als gevolg van de toenemende stopzetting of inkrimping van de activiteiten van banken in de Verenigde Staten en Europa, als gevolg van kostbare regelgeving het witwassen van geld, met als voorbeeld Santander, dat zich terugtrok uit Chili en Colombia; van HSBC, dat Chili, Mexico en Panama verliet; van Citibank, dat Tsjechië, Costa Rica, Egypte, El Salvador, Guam, Guatemala, Hongarije, Japan, Nicaragua, Panama en Peru verlaat, naast de aangekondigde exit van de retailactiviteiten uit Argentinië, Brazilië, Colombia en Korea .
Daarom is een van de vragen waarmee rekening moet worden gehouden in het licht van de risico's en gevaren die gepaard gaan met het witwassen van geld, of de regering een kwaliteitssprong kan maken door de oorzaken weg te nemen die de groei van de informele economie en de vlucht veroorzaken. van het kapitaal, die de omvang en acties van het staatsconglomeraat hebben, die de economie overweldigen en de privacy in gevaar brengen, in plaats van de schilden aan te vallen die mensen vinden om ze te overwinnen.
Door Daniel Rybnik I Bron: infobae
De auteur is jurist, hoogleraar en promovendus (UBA). Master in de rechten (Fordham University). Oprichter van EnterPricing.
