Punta del Este, de belangrijkste badplaats van Uruguay, is niet langer een badplaats. De stranden hebben nog steeds hun charme, maar beetje bij beetje krijgen het schiereiland en zijn omgeving het label ‘stad het hele jaar door’.
Na een recordaantal aanvragen voor woningen in Uruguay in 2021 – meer dan 40 per dag van Argentijnse burgers die zich in Montevideo, in de privéwijken van Canelones of in Punta del Este en omliggende gebieden vestigden – was er in de eerste zeven maanden van 2022 sprake van een vertraging maar in een veel hoger tempo dan het gemiddelde van vóór de pandemie: ongeveer 23 per dag.
Deze officiële cijfers van het Uruguayaanse ministerie van Buitenlandse Zaken “bewegen niet de naald in de grote economie, maar in sommige gebieden (zoals Punta del Este) kunnen ze sommige diensten een impuls geven en, bovenal, ze kunnen potentieel voor innovatie hebben”, legt Matías uit. Brum, universitair hoofddocent aan het Instituut voor Economie van de Universiteit van de Republiek. “Joseph Schumpeter, de vader van innovatie, vertelde hoe de introductie van nieuwe processen al bijdraagt aan innovatie. Alleen al het feit dat er nieuwe mensen komen, met nieuwe manieren om dingen te doen, kan een grote bijdrage leveren.”
Laguarda is hiervan een ander voorbeeld. Vóór de ‘boom’ kon je midden in de winter nauwelijks een bar of café vinden waar je samen kon komen en thee kon drinken met vrienden. Nu zijn er echter ‘het hele jaar door bars en cafés’. Het heeft niet de uitstraling van de beroemde cafés in Buenos Aires, maar wel het aanbod aan mogelijkheden dat gourmet en vegan koffie kenmerkt. De andere indicatie, naast het verkeer en de cafés, is de toename van het aantal inschrijvingen op particuliere scholen in de omgeving. De onderwijscentra profiteerden van deze “boom” en zijn de weerspiegeling van het nieuwe profiel van immigranten: gezinnen van hoge sociaal-economische niveaus, met kinderen in de school- of middelbare schoolleeftijd.
Op het International College zijn er nu meer Argentijnse studenten dan Uruguayanen. “Vóór de pandemie waren er ongeveer 50 Argentijnse studenten en nu zijn dat er ongeveer 220 (45% van de schoolinschrijvingen)”, zegt CEO Rolando Rozenblum. In het Uruguayaans Argentijns Instituut (IUA), een van de oudste op het schiereiland, zijn er generaties met drie groepen, terwijl er voorheen twee niet gevuld waren. De Garzón School, een nieuw instituut dat zijn definitieve locatie bouwt, telt al ruim 30 studenten op een alternatieve locatie.
Alleen al in het International College leven studenten van 23 nationaliteiten naast elkaar en voor volgend jaar hebben studenten uit Rusland, Wit-Rusland, Duitsland en Kroatië zich al ingeschreven (of zijn bezig dit te doen). Volgens Rozenblum is het de demonstratie van een ander fenomeen dat het oostelijke gebied bevolkt: "Ze ontsnappen aan de instabiliteit van Europa als gevolg van de oorlog en zijn op zoek naar een rustig gebied, met kwaliteitsdiensten, die het hele jaar door kunnen worden geleverd."
In die zin benadrukt Magno dat “dit fenomeen niet alleen moet worden gemeten aan de hand van het aantal woningen, maar ook aan de profielen van degenen die arriveren, waaronder mega-ondernemers, en omdat het een economisch actieve bevolking betreft.”
Bron: El Observador
